Ben Kimim?
Ben kimim? Ne zor soru, verilecek cevap ne zor. Bir insandan istenilecek en zor şey kendini, ben’ini anlatması olsa gerek. Ben beni bildim mi o meçhulken sana nasıl anlatayım. Her gün şaşırıyorken her hücreme, bilmediğim uğramadığım limanlarım varsa halen nasıl emin anlatayım? Hiçbir şeyi tam yapamıyorken, eksikken nasıl tastamam anlatayım. Hem nasıl bu kadar mükemmel hem de nasıl aciz olduğumun çelişkileri ile kıvranırken sana nasıl dürüst olayım. Gerçek beni anlatabilir miyim bilmem ama adet olmuş ya anlatayım. 4 çocuklu bir ailenin annemin tabiri ile ilk göz ağrısıyım. İlk göz ağrısı ya. Bilirim o ağrıyı. Öyle ya bir anneyim, ablayım, eşim, arkadaşım... Ama en önemlisi de kulluk yolundaki biçare yolcuyum. Yolum zor yolum dikenli… Kapalı kutuyum, melankoliğim, eskinin hayranı, yeninin müptelası, zor unutan, kolay affeden, çabuk ağlayan, geç alışan ama sonra vazgeçmeyen vazgeçilmeyen, yağmuru seven, hala İncesaz dinleyen tipik bir içe dönüğüm asl...