Pişmanlık

 Eskiden yani yirmili yaşlarımda çok yoğun hissettiğim bir duyguydu pişmanlık. Olgunlaştıkça pişmanlık olarak gördüğüm hiçbir şeyden pişman değilim. O zaman pişmanlığın kendisi geçmişe dair yakınmalarımız mı, bugüne dair sığ hedeflerimiz mi yoksa geleceğe dair planlarımız mı? Pişman nasıl ve ne zaman olunur? Birşeyi yaptığında mı, yapmadığında ya da yapamadığında mı çıka ortaya?

Hatalarımızdan pişman olmalıyız diye öğretiriz çocuklara, pişman mısın diye sorarak da pedagojik bir ebeveyn olma yanılgısına düşeriz. Verdiği her iki cevapta da kötüyü iliklerine kadar hissetmesine yaptığımız ebeveyncilik oyunu sebep olur. Pişmanlık böyle bir şeydir. Nerden bakarsanız nerden tutarsınız zehirli bir duygudur pişmanlık. Aşağı çeker, ruhunu emer. Hata yapmama gibi ir ütopyada yaşayamayacaksak her hata sonunda pişman olduğumuz bir ömür nasıl geçer.